çocukta yaparım kariyerde ;)

Merhaba herkese,
Hem iş kadını olup,hem ev hanımı hemde anne olmak ne kadarda zormuş.
Sabah 6da kalkıp hanımefendinin çorbasını ve yoğurdunu yapıp,tam giyinip süsleneyim derken Duru hanım çığlık çığlığa uyandım naraları atıyor...Bir kolumda Duru,diğer elimde de allık rujla süslenme çalışmalarını sürdürürken,Duru'nun izin vermediği anda baba uyandırılır,babanın uyku mağmurluğu geçmeden bebiş babaya tutuşturulur yada anneannesi bizdeyse itinayla anneanne uyandırılır... :) Birşekilde apar topar giyinip hazırlandıktan sonra iki lokmada kahvaltı yapılır hatta bazen oda yapılamaz tam evden çıkarken Tontiş doyasıya öpülür ve topuklu ayakkabılarla her an düşme tehlikesi geçirilerek servise koşturulur... :) Ama ana caddeye ulaşıldığında istif bozulmadan servise binilir.İşe gelirsin hoş beş lafladıktan sonra harıl harıl işe gömülünür...Telefonlar,mailler,toplantılar derken öğle yemeği saati gelir.Kurt gibi acıkmışımdır artık,kurt karnını doyurduktan sonra öğleden sonra yine aynı tempo.Artık pilin bitmek üzeredir.Tabi bu arada 20 kere ev aranır,anne delirtilir... :)
Ama durun bu işin başlangıç kısmıydı,o pil asla bitmemeli...Eve yine koşa koşa gelirsin çünkü evde küçük bir prenses beni beklemektedir.Hemen sarmaş dolaş olunup,yaramazlık peşinde koşulur.Yine herzamanki gibi şarkılı türkülü bir yemek yenilir,sonra yine oyun,kudurukluk ve uyku saati,dediğime bakmayın bizim uyku saatimiz falan yok.İşte macera bu saatten sonra başlıyor.3 hafta oldu işe başlayalı ve bu 3 haftada inanır mısınız bilmem ama toplam uykum herhalde 30-35 saati geçmez,gece boyunca 20-30 kere uyanıyoruz.Uyumuyor uyumuyor uyumuyor...Ama dün gece geç yatırdım,gece çayı,anasonlu tahıl karışımı ve emzirme operasyonundan sonra da sadece 2 kere uyandı.Öyle çok alışmışım ki geceleri kalkmaya nasılsa sabaha karşı en kötü ihtimal kalkar diye saati bile kurmamıştım,ee bizim fındık uyanmayıncada ben işe geç kaldım... :)
Bu gecede aynı taktiği uyguladım umarım yine tutarda bende doyarım şu hasret kaldığım uykuya.
Bu arada boş durupta el işi yapmadığımı sanmayın sakın,aslında çok şey yaptım ama fotoğraf çekmeye fırsat bulamadığım için sizlerle paylaşamıyorum.En kısa sürede toplu fotoğraflarını çekip sizlerle paylaşacağım.
Kuzucuğum 11 aylık oldu,zaman akııııp geçiyor,inanılır gibi değil.Şimdi doğum günü telaşı sardı beni her nekadar babası anlamaz desede yapmam lazımmm ...
En kısa sürede tekrar görüşmek dileğiyle..Sevgiler.

GÜLLÜ CAM TABAĞIM

Sevgili LOLİPU'nun bloğunda görüpte bayıldığım bir cam pasta tabağı vardı,onu görünce hemen bende yapmalıyım dedim.Ama gel gör ki İzmir'deki Tepe home'da o güzel pastalı peçete yokmuş.Her mağazalarında aynı ürün olmayabiliyormuş.Hatta 444lü hatlarını bile aradım bana tedarik etmeleri için ama böyle bir hizmetleri de yokmuş.Aslında hala gönlümde yatan o napayım hazır gitmişken Tepe Home'a bende bu güllü peçeteyi alıp,tabağımı yaptım.Buda güzel oldu bence renkler çok daha canlı ama burda mat çıkmış nedense.O peçeteyide istiyorum ben yaaa.. :(
Bu çok sevdiğim birine hediye,kim olduğunu söyleyemiyorum çünkü sürpriz... :)

40 gezmesi için yumurta kutusu... :)


Bilir misiniz bilmiyorum ama bizim adetlerimize göre doğumdan sonraki 40.günde yani loğusalık bitince anne bebeğiyle birlikte gezmeye çıkar,gittiği evlerdende yumurta toplar.Adetin amacı anne bu yumurtaları yesin,bebeğe en güzelinden süt yapsın,bebek doysun diyedir.Kıtlık olduğu dönemlerde yumurta,süt gibi gıdaları bulmak çok zormuş,oyüzden bu verilen yumurtalar,hatta bazı evlerden soğanda verirler,ozamanlar çok değerliymiş...İşte ozamandan beri bu adet bizde hala süregelir.Gerçi ben hiçbiryere gitmedim sayılır ama olsun bana gelecek olan bebişlere bol bol yumurta vermek istiyorum.Seviyorum bu adeti...
Kuzenimin 2,5 ay önce bebişi oldu,küçük Kenan bizlere merhaba dedi.Benim Tontiş bile abla oldu. :) Hem Kenan'ın odasında kullanabilsin hemde şıklık olsun diye birsüredir atmaya kıyamadığım bir çikolata kutusunu kumaşla kaplayıp azda süsleyip,içerisinede mavi tüller koyup,3yumurtayla birlikte minik keçe kalpler yaptım.Değişik olmuş ama dimi ? :))) Şimdi minik Kenan'ı bekliyoruz...
Benim Duru'mda 3 gündür sürekli ateşleniyor,çabucak geçsinde kuzucum sağlığına kavuşsun bir an evvel inşallah...

işe başladım diye durmak yok :)

Bugün işimde 2. günümde bitti,öyle 2. günüm falan dediğime bakmayın.3 yıldır aynı işyerinde çalışıyorum ama bizim Miniş dünyaya erken gelme kararı aldığından bu yana yani 1 yıldır ara vermiştim...Aslında evde oturmak hiç bana göre değil,işe başladım diyede inanılmaz mutluyum,ama aklım hep evde hep kuzumda.O çok mutlu anneannesiyle ama işte ana yüreği buymuş demekki... :(
İşime kaldığım yerden devam ettim şaşırtıcı bir şekilde,sanki 1-2 haftalık yıllık iznime ayrılmışta geri dönmüşüm gibi...Benim çalıştığım yerde yüzlerce kişi var ve az çok bende bu yüzlerce kişiyi tanıyorum.E tabi 1 yıl sonra görenin bebişte oldu soruları biter mi?2 gündür inanın sanki 70lik rakı bitirmiş sarhoş gibiyim herkese sabırla cevap vermekten :)))
Minişim beni özler diyordum ama eve geldiğimde anneannesi çalıyor,bizimki oynuyor,bana bakan yok,öyle uzaktan küçük bir gülücük o kadar.Aslında umduğumdan kolay oldu...

İşe başladım diye de el işlerimi hobilerimi bırakacak değilim tabiki.Ama biraz daha basite indirgedim,vakit buna yetiyor napalım...En küçük yeğenim Melisa'ya beyaz kuşlu olanı ve daha önce mankenliğimi yapan biraz daha büyük yeğenim Rengin'ede mor renkli olanı yaptım.zaten seri üretime geçtim bunlarda,hem basit hemde güzel bir hediye bence.Herkes çok beğeniyor ama daha kendime yapamadım o ayrı.Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya o hesap oldu benimkide.
Herkese sevgiler...

minisime ordugum minik boyunluk

2 post aşağıda tarifini verdiğim kulaklık berenin mantığıyla yaptığım bebek boyunluğu.
Çiçeğin altına cırt cırt koydum,rüzgarda uçma derdide yok...
Bu arada küçük bir açıklama yapayım.Bundan önce yazdığım internet satışı ile ilgili yazıyı cok fazla bu konu ile ilgili gundemde olmak istemedigim icin kaldirdim.Onlarca mail aldim,mail atan arkadaslarin bilgisine...Tabi merak ediyorsunuz ama aslinda benimde cok bildigim bir konu degil aslinda.Sadece yonlendiriliyorsunuz...

yılın ilk postu ve baykuş nikah şekerlerim

Yılın ilk postunu bu minik keçe baykuş dostlarım ile açmak istedim...Umarım yıl boyunca(aslında hayat boyunca) onların yüzlerindeki mutluluk bizim yüzümüzde hayat bulur...Deyip bunlarda neyin nesi hemen anlatayım...
Bu sevimli hayvancıkları bir arkadaşımın nikahı için anahtarlık şeklinde tasarladım,bakalım bunları görünce vereceği tepki ne olacak???
Bu ara büyük bir telaş içerisine girdim,beni bir heyecan sardı sormayın gitsin...Neden mi?Önümüzdeki pazartesi 1 yıl aradan sonra tekrar iş başı yapacağım...Aslında çok mutluyum işe gideceğim için ama Duru'mdan ayrılmak bana çok zor geliyor,çok alışmışız.Birde artık aklı iyice ermeye başladı,dediklerime cevap bile veriyor...:) Hatta bugün top oynarken ben farkında bile değildim sürekli GOOLLL diyormuşum,bizim Tontişte DOOO dedi,şaştım kaldım.Onu çok çok çok seviyorum,ama çalışmayıda seviyorum... :( Sanırım alışmamız biraz zor olacak...
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...