bir kayboldum pir kayboldum...

birde ben böyle derin deriiinnn ve uzunnn uyuyabilsem,ah nerde o günler...

Selam arkadaşlar,
Nerdeyse 1 ay olacak evde bilgisayar başına oturmayalı.Öyle yoğun ve stresli bir dönemdeyim ki anlatamam size.Başımı dahi kaşıyacak vaktim yok neredeyse.İşte birçok gelişmeler oldu,oluyor...Onun stresi ile boğuşuyorum.Ev deseniz ayrı bir dert,canım kızım büyüdü kocaman oldu ama hala cadılıkta üstümüze yok,ama can işte... :)Haftasonları çalışmıyordum ama şimdi geçeceğim pozisyonumun gerekliliği ciddi ileri seviyede bir ingilizce.Tamam sorun yok ama ben 3,5 yıldır nerdeyse hiç kullanmıyorum.Bu nedenlede ingilizce konuşma kursuna başladım haftasonları.Annemde bende bittik buyüzden,Duru tabi annemin başına kalıyor,yazık canım annemin şekeri bir düşüyor bir yükseliyor işte 1 ay daha idare edebilirsek aşacağız bunları diyorum ama bakalım...
Tabi bu arada Duru'ya diktiğim elbiseler dışında elime hiçbir el işini alamıyorum.Elbiseleri de en kısa sürede fotoğraflayıp sizlerle paylaşacağım...Sevgiler...

çocukta yaparım kariyerde ;)

Merhaba herkese,
Hem iş kadını olup,hem ev hanımı hemde anne olmak ne kadarda zormuş.
Sabah 6da kalkıp hanımefendinin çorbasını ve yoğurdunu yapıp,tam giyinip süsleneyim derken Duru hanım çığlık çığlığa uyandım naraları atıyor...Bir kolumda Duru,diğer elimde de allık rujla süslenme çalışmalarını sürdürürken,Duru'nun izin vermediği anda baba uyandırılır,babanın uyku mağmurluğu geçmeden bebiş babaya tutuşturulur yada anneannesi bizdeyse itinayla anneanne uyandırılır... :) Birşekilde apar topar giyinip hazırlandıktan sonra iki lokmada kahvaltı yapılır hatta bazen oda yapılamaz tam evden çıkarken Tontiş doyasıya öpülür ve topuklu ayakkabılarla her an düşme tehlikesi geçirilerek servise koşturulur... :) Ama ana caddeye ulaşıldığında istif bozulmadan servise binilir.İşe gelirsin hoş beş lafladıktan sonra harıl harıl işe gömülünür...Telefonlar,mailler,toplantılar derken öğle yemeği saati gelir.Kurt gibi acıkmışımdır artık,kurt karnını doyurduktan sonra öğleden sonra yine aynı tempo.Artık pilin bitmek üzeredir.Tabi bu arada 20 kere ev aranır,anne delirtilir... :)
Ama durun bu işin başlangıç kısmıydı,o pil asla bitmemeli...Eve yine koşa koşa gelirsin çünkü evde küçük bir prenses beni beklemektedir.Hemen sarmaş dolaş olunup,yaramazlık peşinde koşulur.Yine herzamanki gibi şarkılı türkülü bir yemek yenilir,sonra yine oyun,kudurukluk ve uyku saati,dediğime bakmayın bizim uyku saatimiz falan yok.İşte macera bu saatten sonra başlıyor.3 hafta oldu işe başlayalı ve bu 3 haftada inanır mısınız bilmem ama toplam uykum herhalde 30-35 saati geçmez,gece boyunca 20-30 kere uyanıyoruz.Uyumuyor uyumuyor uyumuyor...Ama dün gece geç yatırdım,gece çayı,anasonlu tahıl karışımı ve emzirme operasyonundan sonra da sadece 2 kere uyandı.Öyle çok alışmışım ki geceleri kalkmaya nasılsa sabaha karşı en kötü ihtimal kalkar diye saati bile kurmamıştım,ee bizim fındık uyanmayıncada ben işe geç kaldım... :)
Bu gecede aynı taktiği uyguladım umarım yine tutarda bende doyarım şu hasret kaldığım uykuya.
Bu arada boş durupta el işi yapmadığımı sanmayın sakın,aslında çok şey yaptım ama fotoğraf çekmeye fırsat bulamadığım için sizlerle paylaşamıyorum.En kısa sürede toplu fotoğraflarını çekip sizlerle paylaşacağım.
Kuzucuğum 11 aylık oldu,zaman akııııp geçiyor,inanılır gibi değil.Şimdi doğum günü telaşı sardı beni her nekadar babası anlamaz desede yapmam lazımmm ...
En kısa sürede tekrar görüşmek dileğiyle..Sevgiler.

işe başladım diye durmak yok :)

Bugün işimde 2. günümde bitti,öyle 2. günüm falan dediğime bakmayın.3 yıldır aynı işyerinde çalışıyorum ama bizim Miniş dünyaya erken gelme kararı aldığından bu yana yani 1 yıldır ara vermiştim...Aslında evde oturmak hiç bana göre değil,işe başladım diyede inanılmaz mutluyum,ama aklım hep evde hep kuzumda.O çok mutlu anneannesiyle ama işte ana yüreği buymuş demekki... :(
İşime kaldığım yerden devam ettim şaşırtıcı bir şekilde,sanki 1-2 haftalık yıllık iznime ayrılmışta geri dönmüşüm gibi...Benim çalıştığım yerde yüzlerce kişi var ve az çok bende bu yüzlerce kişiyi tanıyorum.E tabi 1 yıl sonra görenin bebişte oldu soruları biter mi?2 gündür inanın sanki 70lik rakı bitirmiş sarhoş gibiyim herkese sabırla cevap vermekten :)))
Minişim beni özler diyordum ama eve geldiğimde anneannesi çalıyor,bizimki oynuyor,bana bakan yok,öyle uzaktan küçük bir gülücük o kadar.Aslında umduğumdan kolay oldu...

İşe başladım diye de el işlerimi hobilerimi bırakacak değilim tabiki.Ama biraz daha basite indirgedim,vakit buna yetiyor napalım...En küçük yeğenim Melisa'ya beyaz kuşlu olanı ve daha önce mankenliğimi yapan biraz daha büyük yeğenim Rengin'ede mor renkli olanı yaptım.zaten seri üretime geçtim bunlarda,hem basit hemde güzel bir hediye bence.Herkes çok beğeniyor ama daha kendime yapamadım o ayrı.Terzi kendi söküğünü dikemezmiş ya o hesap oldu benimkide.
Herkese sevgiler...